I need help. Badly.
I think I need help with my spiritual life. I feel so empty right now. I feel so...lukewarm. I don't know but I really need Jesus back into my life. I know that He is my Savior, my Guide, my Light--I acknowledge that. But I do not know why I feel so lost. Actually, I am sad right now. Very sad. I have no one to talk to so I am just posting my thoughts in this blog.
If you are reading this, please pray for me. Please pray for me so that I won't be feeling this spirit of sadness anymore. So that I would be faithful again to God. Please...help me...
Thank you.
Linggo, Disyembre 29, 2013
Huwebes, Disyembre 26, 2013
Creepy argh
Diretsahan na. Ayoko ng music video ng "All I Want for Christmas is You" nina Park Bom at Lee Hi. Ang creepy! Sobra.
Ang ganda pa naman ng rendition nila, ang ganda ng mga boses nila, pero 'yung music video, panira eh. Hindi siya 'yung pang-"hooray it's Christmas!" o kaya 'yung pang-ABS-CBN Christmas station ID na mood eh. Tingin ko mas bagay na pang-halloween 'yung video.
Try n'yo na lang i-search sa Youtube 'yung music video, dahil hindi ko ilalagay dito 'yung mv o 'yung link. Tapos search na rin kayo ng explanation behind the music video, because I don't want to explain it here. (sorry, tamad lang haha)
Manonood na nga lang ako ng music videos ng Suju para makalimutan ko 'yung mv nina ate Bom at Hi. Haha.
Ang ganda pa naman ng rendition nila, ang ganda ng mga boses nila, pero 'yung music video, panira eh. Hindi siya 'yung pang-"hooray it's Christmas!" o kaya 'yung pang-ABS-CBN Christmas station ID na mood eh. Tingin ko mas bagay na pang-halloween 'yung video.
Try n'yo na lang i-search sa Youtube 'yung music video, dahil hindi ko ilalagay dito 'yung mv o 'yung link. Tapos search na rin kayo ng explanation behind the music video, because I don't want to explain it here. (sorry, tamad lang haha)
Manonood na nga lang ako ng music videos ng Suju para makalimutan ko 'yung mv nina ate Bom at Hi. Haha.
Mga etiketa:
2NE1,
creepy,
music video,
Super Junior,
YG,
Youtube
Miyerkules, Disyembre 25, 2013
Maligayang Pasko :)
Merry Christmas! :D
Naiintindihan ko na kung ano ang ibig sabihin ng "Ang Pasko ay para sa mga bata". Dati hindi ko maintindihan kung paano nasabi 'yan eh. Iniisip ko, "bakit naman para sa mga bata lang? Para sa lahat kaya! Ang saya-saya talaga tuwing sasapit ang Pasko! Woohoo!" Ganun. Pero habang patagal nang patagal, parang nababawasan 'yung saya na nararamdaman ko kapag papalapit na ang Disyembre. Para bang hindi na ako ganun ka-excited mag-Pasko...
Siguro ay dahil patanda na ako nang patanda? O hindeeee. Hahaha. Dati nung bata pa ako, natutuwa ako sa tuwing papalapit na ang Pasko. Alam mo 'yung genuine happiness? 'Yun bang feel na feel ko 'yung Christmas wind, Christmas snow (bakit ba, walang basagan ng trip), Christmas decoration sa mga mall, Christmas songs sa radyo, Christmas station ID ng channel 2, at kung anu-ano pang pakulo tuwing Christmas. Naalala ko pa dati, sobrang excited ako mamili ng mga panregalo sa mga kabigan. Ililista ko lahat ng bibigyan ko pati kung ano ang ibibigay ko sa kanila. Dadayo pa ako sa 168 at SM para makabili ng mga regalong swak sa budget na inilaan ko.
Ngayong matanda na ako (really hate saying that) at may trabaho na, para bang tinamad na ako. Alam mo bang wala akong nabiling regalo sa mga pinsan ko? 'Yung mga regalo ko naman sa mga ka-opisina ko, kalahati pa lang 'yung nababalot ko. Tapos tinamad na rin akong mag-text sa mga kaibigan ng "Merry Christmas". Sa Facebook naman, hanggang scroll up and down lang ako sa news feed. Gusto ko lang magbasa ng "Merry Christmas" posts. Pagkatapos niyan, natulog na ako. Zzzz.
Tumatanda na nga ba talaga ako at hindi na ako kasingsaya tulad nung bata pa ako? O sadyang hindi ko naisip ang tunay na kahulugan ng Christmas? Alam ko naman na iyun ang kaarawan ni Kristo, pero, pero...oh well, siguro nga hindi ko na-feel ang Christmas spirit this year. Marahil ay dahil hindi na ako nakakapagsimba? Dahil hindi na ako nakakapakinig ng salita ng Diyos? Hay, ang lungkot. Naiinis ako dahil parang ang tamad-tamad ko na magsimba. Huhu.
Lord Jesus, tulungan Ninyo po akong maging Christian na may faith sa Inyo. Amen.
Naiintindihan ko na kung ano ang ibig sabihin ng "Ang Pasko ay para sa mga bata". Dati hindi ko maintindihan kung paano nasabi 'yan eh. Iniisip ko, "bakit naman para sa mga bata lang? Para sa lahat kaya! Ang saya-saya talaga tuwing sasapit ang Pasko! Woohoo!" Ganun. Pero habang patagal nang patagal, parang nababawasan 'yung saya na nararamdaman ko kapag papalapit na ang Disyembre. Para bang hindi na ako ganun ka-excited mag-Pasko...
Siguro ay dahil patanda na ako nang patanda? O hindeeee. Hahaha. Dati nung bata pa ako, natutuwa ako sa tuwing papalapit na ang Pasko. Alam mo 'yung genuine happiness? 'Yun bang feel na feel ko 'yung Christmas wind, Christmas snow (bakit ba, walang basagan ng trip), Christmas decoration sa mga mall, Christmas songs sa radyo, Christmas station ID ng channel 2, at kung anu-ano pang pakulo tuwing Christmas. Naalala ko pa dati, sobrang excited ako mamili ng mga panregalo sa mga kabigan. Ililista ko lahat ng bibigyan ko pati kung ano ang ibibigay ko sa kanila. Dadayo pa ako sa 168 at SM para makabili ng mga regalong swak sa budget na inilaan ko.
Ngayong matanda na ako (really hate saying that) at may trabaho na, para bang tinamad na ako. Alam mo bang wala akong nabiling regalo sa mga pinsan ko? 'Yung mga regalo ko naman sa mga ka-opisina ko, kalahati pa lang 'yung nababalot ko. Tapos tinamad na rin akong mag-text sa mga kaibigan ng "Merry Christmas". Sa Facebook naman, hanggang scroll up and down lang ako sa news feed. Gusto ko lang magbasa ng "Merry Christmas" posts. Pagkatapos niyan, natulog na ako. Zzzz.
Tumatanda na nga ba talaga ako at hindi na ako kasingsaya tulad nung bata pa ako? O sadyang hindi ko naisip ang tunay na kahulugan ng Christmas? Alam ko naman na iyun ang kaarawan ni Kristo, pero, pero...oh well, siguro nga hindi ko na-feel ang Christmas spirit this year. Marahil ay dahil hindi na ako nakakapagsimba? Dahil hindi na ako nakakapakinig ng salita ng Diyos? Hay, ang lungkot. Naiinis ako dahil parang ang tamad-tamad ko na magsimba. Huhu.
Lord Jesus, tulungan Ninyo po akong maging Christian na may faith sa Inyo. Amen.
Mga etiketa:
Christmas,
Jesus,
seryoso ako
Martes, Oktubre 29, 2013
Peke.
Gusto mong makatipid ng pera? Huwag kang bibili ng peke.
Noong bagu-bago pa lang ako sa trabaho ko, ang isa sa mga pinagkagastusan ko ng sweldo ko ay ang pag-shopping. Mahilig akong bumili ng mga kwintas at hikaw sa isang store na malaki na may branches sa mall na may dalawang letra lang (gets?). Ang ganda kasi ng disenyo, tapos hindi pa ganoon kamahal. Actually, mahal ang tinda nilang alahas, malamang hindi kakayanin ng budget ng isang college student. Pero kung ikukumpara sa ibang tindahan, aba'y mas mura naman ang kanilang tinda.
Anyway, makalipas ang ilang buwan, nangupas na 'yung kulay ng mga kwintas at hikaw na binili ko. Well, inaasahan ko naman 'yun dahil alam ko naman na peke sila. 'Yun nga lang, lahat ng binili kong necklace at earrings, parang tinubuan ng kung anong mold/bacteria/kalawang/alien. Nyay! So gross.
At anong ginawa ko? Tinapon ko. Kahit m-m-masakit *hikbi*. Eh hindi ko na rin naman magagamit dahil kala-kalawang na nga. Alangan namang isuot ko pa eh 'di na-tetano naman ako nyan. Diretso tuloy sa basurahan 'yung pera ko!
Lesson learned? Ang hindi na bumili ng pekeng gamit! Sa umpisa lang maayos, pero sa katagalan, masasayang rin 'yung binayad mo, kasi nga mabilis mo lang magagamit. Sa huli, parang mas napamahal ka pa.
Sa ngayon, ipupundar (yes, tunog-matanda haha) ko muna 'yung pera ko sa mga mas makabuluhang bagay, tulad ng pinapangarap kong bahay. :)
Lord Jesus, tulungan Ninyo po akong maging wais pagdating sa gastos. Gabayan Ninyo po ako. Amen. :)
Noong bagu-bago pa lang ako sa trabaho ko, ang isa sa mga pinagkagastusan ko ng sweldo ko ay ang pag-shopping. Mahilig akong bumili ng mga kwintas at hikaw sa isang store na malaki na may branches sa mall na may dalawang letra lang (gets?). Ang ganda kasi ng disenyo, tapos hindi pa ganoon kamahal. Actually, mahal ang tinda nilang alahas, malamang hindi kakayanin ng budget ng isang college student. Pero kung ikukumpara sa ibang tindahan, aba'y mas mura naman ang kanilang tinda.
Anyway, makalipas ang ilang buwan, nangupas na 'yung kulay ng mga kwintas at hikaw na binili ko. Well, inaasahan ko naman 'yun dahil alam ko naman na peke sila. 'Yun nga lang, lahat ng binili kong necklace at earrings, parang tinubuan ng kung anong mold/bacteria/kalawang/alien. Nyay! So gross.
At anong ginawa ko? Tinapon ko. Kahit m-m-masakit *hikbi*. Eh hindi ko na rin naman magagamit dahil kala-kalawang na nga. Alangan namang isuot ko pa eh 'di na-tetano naman ako nyan. Diretso tuloy sa basurahan 'yung pera ko!
Lesson learned? Ang hindi na bumili ng pekeng gamit! Sa umpisa lang maayos, pero sa katagalan, masasayang rin 'yung binayad mo, kasi nga mabilis mo lang magagamit. Sa huli, parang mas napamahal ka pa.
Sa ngayon, ipupundar (yes, tunog-matanda haha) ko muna 'yung pera ko sa mga mas makabuluhang bagay, tulad ng pinapangarap kong bahay. :)
Lord Jesus, tulungan Ninyo po akong maging wais pagdating sa gastos. Gabayan Ninyo po ako. Amen. :)
Mga etiketa:
Jesus,
luho,
pera,
seryoso ako,
tips
Linggo, Oktubre 27, 2013
Magpasikat
"Sana, artista na lang ako."
'Yan ang madalas kong isipin kapag nabuburyong na 'ko sa trabaho ko. Kasi naman, sikat ka na, may mga baliw na fans ka na, may malaking kita ka na, may libre ka pang damit at makeup from sponsors! Tapos marami ka ring cake na may mukha mo kada-birthday mo. O, ang saya, 'di ba?
Ang gagawin mo lang bilang artista, aarte sa harap ng camera. Magpo-pose habang kinukuhanan ng picture para sa isang endorsement. Magpapa-interview sa mga showbiz talk show sa tuwing may bagong ipo-promote na palabas. Magsasabi lang ng "no comment" o kaya "we're just friends" kapag dinudumog na ng press. Ngingiti at kakaway sa mga fans. At higit sa lahat, magpapaganda dahil isa ito sa mga puhunan upang maka-survive sa mundo ng showbiz.
Ang sarap.
Pero parang ang hirap umarte, ano? 'Yung iiyak ka na lang bigla kapag sinabi ng direktor. Nye, hindi ko yata kaya 'yun. Lagyan ko muna ng Vicks 'yung mata ko haha. Tapos mahirap ding magpatawa. Dapat witty 'yung punch line mo, kung hindi, masasabihan ka nang "corny", "olats", at "wala ka pala eh".
Ang dami ring plastik sa showbiz, ano? Shocks, hindi ko kayang makisama sa mga plastic, backstabber, at peke. Ugh. Nandyan din 'yung mga snoopy at mga pakialamero't pakialamerang media. Iniisip ko palang, parang gusto ko nang mag-dirty finger. Haha. At 'yung fans? Ok lang 'yan pero may mga creepy rin na fans, 'di ba? 'Yung tipong alam na alam 'yung mga detalye ng katauhan mo. Oooh *shivers*
Buti na lang hindi ako artista.
Pero kung kukunin akong extra sa "Maalaala Mo Kaya" o kaya sa "Bubble Gang", ok sa olrayt sa 'kin 'yan! Woohoo! *twinkling eyes*
Mga etiketa:
trabaho,
trip ko 'to,
TV
Sabado, Oktubre 26, 2013
WIN, Baby!
So, it's Team A who won in "WIN: Who is Next", the contest YG Entertainment introduced to determine which group of YG trainees will debut. Congratulations! 축하합니다! :)
Personally, I was rooting for Team B, because I like B.I.'s impeccable leadership and of course, I love Bobby! He's so cute! :) Another reason I like Team B is that they are more united and they look good as a whole group. They are very fun to watch, be it during their practice sessions or their performance on stage. They remind me of BIGBANG, to be honest. I just love Team B!
Since they did not win, I just hope YG would debut them later on. Yeah, maybe this is not the right time for them to debut as YG's next boy group. It would probably be better if they debut after a few years so that they could still train and polish their skills and talents.
As for team A, good luck! Especially to the G-Dragon/TaeYang look-alike MinHo! :)
As a way of remembering Team B, let's watch one of their performances on WIN:
Personally, I was rooting for Team B, because I like B.I.'s impeccable leadership and of course, I love Bobby! He's so cute! :) Another reason I like Team B is that they are more united and they look good as a whole group. They are very fun to watch, be it during their practice sessions or their performance on stage. They remind me of BIGBANG, to be honest. I just love Team B!
Since they did not win, I just hope YG would debut them later on. Yeah, maybe this is not the right time for them to debut as YG's next boy group. It would probably be better if they debut after a few years so that they could still train and polish their skills and talents.
As for team A, good luck! Especially to the G-Dragon/TaeYang look-alike MinHo! :)
As a way of remembering Team B, let's watch one of their performances on WIN:
Linggo, Oktubre 20, 2013
Wait-listed? Or Faith-listed?
Isa na namang ka-henerasyon ang engaged.
Hindi sa naiinggit ako, pero parang ganun na nga. 'Yung iba kong mga ka-batch at kalapit ng edad, kung hindi engaged, kinasal na. 'Yung iba nga, may mga anak na eh. Panic mode na ba dapat ako? Haha.
Ang sabi ng iba, kaya hindi pa raw dumarating si Mr./Ms. Right ay dahil nire-ready pa tayo ng Diyos upang maging karapat-dapat sa kanila. And vice versa. Hindi ko alam kung pampalubag-loob ba 'yan, pero may punto nga naman 'yan. Oo nga naman, hinuhubog muna ang ating katauhan para kapag dumating na ang prinsipe o prinsesa ng ating buhay eh handang-handa na tayo.
Hmm, so ibig sabihin, hindi pa ako ready? Pambihira naman, ano pa bang dapat i-develop sa aking ugali upang maging karapat-dapat kay Mr. Right?! 'Yung pagiging masungit ko ba? 'Yung pagkakaroon ng maiksing pasensya? 'Yung pagkahilig ko sa Super Junior?
May nabasa ako sa aking news feed sa Facebook. Ang katagang "I need a boyfriend" daw ay isang kasinungalingang binubulong ni Satanas sa tao. Hindi ko alam ang malalim na paliwanag nito, pero naniniwala naman ako dyan. Ang dapat siguro ay, "I need Jesus" muna kaysa boypren, ano? Hindi maganda na ang unang iisipin natin ay kailangang mangailangan ang isang tao ng isa pang tao upang maging masaya. Ang kailangan muna, maging masaya dahil alam mong mahal mo at mahal ka ng ating Diyos.
Lord Jesus, kung sino po ang ibibigay Ninyo sa akin, at kung saan at kung kailan, inaasa ko po ang lahat sa Inyo. I entrust to You my life. You are our omnipotent God, Amen and Amen.
Mga etiketa:
Jesus,
kasal,
love,
seryoso ako,
Super Junior
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)