Of Feb. 29 and Cheese Sticks, este, Turon

Happy February 29! Hehe. :)

Hindi ko makakalimutan ang araw na ito. Bakit kamo? Dahil ang araw na ito ay ang araw kung kailan ako nakakita at nakakain ng turon na singtaba ng daliri ko. Haha! Nag-order kasi ako kanina sa Mang Inasal ng Turon Split, isa sa mga bago nila food choices. Ang gara pa ng pagkadisplay ng picture ng Turon Split nila eh: tatlong malalaking scoop ng ice cream na pinaliligiran ng dalawang matatabang banana turon. Sarap. Tapos pagkabukas ko ng lalagyan (nag-take-out kasi ako), nye! Ang papayat ng turon! Akala ko cheese sticks. Hahaha! Seryoso. (Pero masarap naman, in fairness.)

Actually, hindi 'yan ang first time na medyo na-disappoint ako sa order ko sa Mang Inasal. 'Yung mga bagong dinagdag sa menu nila 'yung ikina-disappoint ko eh. 'Yung palabok nila, anubayun, pasta ng spaghetti yata 'yung ginamit na noodles. Ew. Dapat sana 'yung totoong noodles na pang-palabok talaga 'yung ginagamit nila. 'Yung chicken skin chicharon nila, bagong prito pagka-serve sa amin. (Uy ayos 'yan ah, bagong luto.) Bagong luto nga, sa styro naman nilagay. Eh 'di natunaw 'yung styro niyan! Pagbukas namin ng styro sa bahay (oo na, mahilig na ako mag-take-out), butas 'yung ilalim! Eh kasi nga natunaw na dahil sa init siguro ng oil. Kaloka. Sayang pera namin!

Sa lahat ng bagong labas na pagkain sa Mang Inasal, sa Saging Melt lang ako natutuwa. Ang sarap eh! Mura pa! Php 39 lang! Bili ka kapag kakain sa Mang Inasal! Yum! :)

Paglaki ko, gusto ko mag-franchise ng Mang Inasal. Hehehe.

:)

Graduation. Yehey please. (Yehey!)

Wow! Nag-graduate na sina Ryeowook at Siwon ng Super Junior noong February 24 sa Inha University. Congratulations! 축하합니다 려욱 오빠와 시원 오빠! :)

Ako naman, uh, ga-graduate na rin this April. Pero, pero, p-p-pero...MAY ISANG INCOMPLETE PA KAMING SUBJECT! Argh.

Alam mo ba ang pakiramdam na may incomplete ka pang subject? 'Yun bang gusto mong matuwa dahil malapit na ang graduation, pero hindi mo magawa dahil hindi pa kayo nakakapagsumite sa inyong guro ng kulang na requirement? 'Yun bang gusto mo nang gawing profile picture sa Facebook ang grad pic mo, pero hindi mo magawa dahil hindi mo ma-feel ang graduation? 'Yun bang napakalakas mong tumawa habang kasama ang mga kaibigan, pero pag-uwi mo sa bahay, back-to-reality na naman ang drama mo dahil naaalala mo na naman ang incomplete mo? 'Yun bang gusto mo nang sumuka, ibato ang mga upuan, baliktarin ang mesa, suntukin ang pader, sulatan ng graffiti ang pintuan ng department ninyo, pumunta sa ilalim ng shower habang nakaupo sa sahig ng banyo, kainin ang mga halaman sa hardin ninyo, umakyat ng puno at magsisisigaw, kalugin ang gate ng kapitbahay mo, at ibahin ang topic sa tuwing naririnig mong binabanggit ang incomplete subject mo? Alam mo 'yung pakiramdam na 'yan?! Ang sakit...

Pero siyempre, hindi naman ako nawawalan ng pag-asa. Alam kong hindi ako pababayaan ng Diyos, lalo na sa aspetong ito ng buhay ko. Alam kong maco-complete rin namin ang subject namin bago mag-graduation, KUNG kikilos kami at tatapusin na ang requirement naming paper. Hindi ko alam, pero parang tinamad kasi kami ng mga ka-grupo kong tapusin ang paper namin. Kaya nagdasal ako kay Lord. Sabi ko, "Jesus, tulungan Ninyo po akong ma-complete na 'yung paper namin sa ___ (ayoko banggitin 'yung subject haha)." That was last week, I think. At ngayong araw na ito, bigla akong ginanahang gawin na 'yung paper namin. Yehey! Thank You, Jesus, for giving me strength and enthusiasm! :)

"Nasa Diyos ang awa, nasa tao ang gawa." Totoo 'yan. Pati 'yung "Ask and it will be given to you; seek and you will find; knock and the door will be opened to you" ng Matthew 7:7. These sentences are just two of the things that make me trust Jesus and His awesome power. :)

Magandang gabi! :)

Bigoli - Eastwood: A Food Review

('Eto, nagfi-feeling-feelingan uli ako bilang isang food critic. 'Wag magreklamo, blog ko 'to. Hehe.)

Isa sa mga "hinahangaan" kong kainan ay ang Bigoli. Una ko itong na-diskubre sa Trinoma. At sa tuwing kakain ako doon, ang palagi kong inoorder ay ang kanilang Italian Chicken. Ang sarap kasi eh--savory, hindi dry 'yung meat, full of flavor, tapos tangy 'yung sauce. Mmmm.

First time kong kumain sa Eastwood branch ng Bigoli kahapon. Excited pa akong pumasok doon dahil makakakain na naman ako ng napakasarap nilang unlimited garlic bread sticks (yumyumyum). As usual, ang inorder ko kahapon ay 2-pcs Italian Chicken with Fettuccine Carbonara. Nu'ng tinikman ko na 'yung inorder kong chicken, na-weirdohan ako. So tinikman ko uli. Waah bakit ganon? Ang alat! Parang rock salt 'yung ginawang breading. Kumain uli ako. Hinahanap ko 'yung tangy taste na meron ang Italian Chicken sa Trinoma branch nila. Kinain ko muna 'yung carbonara ko tapos chicken uli. Wala, maalat talaga. Kainis, ni-recommend ko pa naman sa mga kasama ko 'yung Italian Chicken, tapos hindi naman sila nasarapan. Eh ang alat eh!

Anyare? Nagbago na ba ng timpla ang Bigoli sa Italian Chicken nila? O sadyang magkaiba lang talaga ang luto ng chicken sa Trinoma branch at Eastwood branch? I miss the tangy taste of Italian Chicken...

Hay nako, sa Bigoli-Trinoma na nga lang talaga ako kakain. Bwaha.

Good morning sa inyo! :)

Araw ng mga Puso: pauso! :P

Ang tagal kong hindi nakapag-post ah. Anyway, happy new year sa inyong lahat! :)

Pebrero na naman. Ang kinatatakutan kong buwan. Nakakainis! Sa buwang ito dapat dinadaos yang mga Halloween-halloween specials eklavu na yan at hindi tuwing Nobyembre! Haha parang ang bitter talaga eh. Sorry naman. Eh sa nalulungkot ako tuwing Pebrero eh, lalo na kapag ika-labing-apat na ng buwan. Hrrr.

May mga palamuting puso na naman sa mga mall. Mga magsyotang magka-holding hands. Mga nagtitinda ng roses sa kalye. Puso, holding hands, rosas--ang kokorni nyo! Echos lang. :)

Subalit, sabi nga nila, patience is a virtue. And love is beautiful. Kaya I entrust to the Lord everything. I trust His perfect plans for me. Kaya sa mga singles diyan, 'wag maging bitter ha! Lalo na tuwing Pebrero! I-enjoy nyo lang ang pagiging single. 'Yung iba ngang may asawa na diyan, pinapangarap bumalik sa pagka-single eh. At kaya naman hindi pa dumadating 'yung "the one" ay dahil siguro hindi ka pa handa, 'di ba? Magpayaman muna tayo habang single pa at wala pang mabigat na obligasyon. Ok?

Pero sana liitan ng mga mall 'yung mga heart decorations nila. Harhar.

Happy Valentine's! <3 <3 <3

Super addicted to Super Junior! :)

It’s official. I’m addicted to Super Junior.

I made a promise to myself that I would be loyal to 2NE1 only, and that I would never EVER be addicted to other K-pop bands’ music. But here I am, spending my time listening to SuJu songs, memorizing the lyrics (thank you, Google), knowing each member’s profile, learning about the subgroups and their songs, reading SJ facts and trivia, saving pictures of them in my Super Junior folder, watching their videos on YouTube, watching their videos on YouTube WHILE imitating their dance steps in the living room, switching channels from MTV to Channel V to tvN to Arirang, making plans on visiting Korea to personally meet them, dreaming of marrying Eunhyuk, etc. Oh well, promises are made to be broken, right?

I actually had been listening to their songs before, but not to the point of getting excited and getting kilig whenever I did so. I did not care if Ryeowook was singing this part, or Kyuhyun was singing that part, etc. I just know that it was Super Junior singing, end of story.

Then Bonamana came. I really loved this song (well, I still love it). I became hooked to it because of Ryeowook. Whenever I watch the music video, I only focused my eyes on Wookie. In their other songs, I could now recognize Ryeowook’s voice. Though I love Bonamana, and Ryeowook and his voice, I could say that I still was not that into Super Junior.

One super happy day, Super Junior launched their latest single, “Mr. Simple”. I was watching tvN when the music video was played. And played. And played again. Even on MTV and Channel V, Mr. Simple was always shown. And I was hooked, not only to the song but to Super Junior, per se. <3

I now understand my classmate who’s a crazy fan of SuJu. Before, whenever she wore her “13elieve in Super Junior” shirt in school, I wanted to point at her shirt, laugh out loud in the corridor, and shake my head in disbelief. Now, I believe I am a much crazier fan than she is. And I want a Super Junior shirt, too. So to those who see or will see Super Junior fans, before you point at them, laugh, and shake your head in disbelief, think twice. You just might be one of us someday. Belat! ;P

Manang's Chicken sa Katipunan (Woot!)

(Note: Hindi ito isang food review na sinulat ng isang batikang food critic. Kaya gagamit ako ng mga salitang gusto ko, ok? Walang basagan ng trip.)


Sa wakas, nakakain na rin ako ng manok na pinagkakaguluhan ng buong bayan, ang Manang's Chicken!

Mabuti na lang at may branch na sila sa Katipunan. Hindi ko na kailangang problemahin pa kung paano ako pupunta sa Mercato o Ortigas para lang makatikim nito. Maliit lang ang tindahan nito sa Burgundy Plaza, tapat ng Ateneo (ay, mahaba pala ang sakop ng Ateneo sa Katipunan, basta igala mo na lang mabuti ang mga mata mo 'pag hahanapin mo 'yung Manang's Chicken). Sa liit ng store nila eh hindi mo aakalaing may second floor pa pala 'yun.

Anyway, nag-take-out ako ng 6-pc wings in original sauce. Php 149 'yan. Saka extra original sauce for 10 pesos. Pag-abot sa akin, susme, ang gaan. Haha! Medyo kinabahan ako kasi baka isang chicken wing lang ang nalagay. Paranoid eh. Well, hindi ko na masyado inintindi 'yung weight dahil excited na 'kong matikman 'yung Manang's Chicken.

Ayun, pag-uwi ko, kinain ko na. Thank you for reading this post. Echos! Masarap naman, malasa RIN 'yung laman, hindi tulad nu'ng sa Bon Chon na balat lang 'yung may lasa. (Pero I still want Bon Chon. 'Yung wallet ko lang 'yung umaayaw. Haha.) Hindi rin dry 'yung chicken, sapat lang sa sauce. At may sesame seeds! Woohoo! I love sesame seeds. Pero ewan ko ha, parang hindi masyadong crispy crunchy 'yung wings na nabili ko. Parang kulang sa pagka-lutong 'yung manok. Hindi ko alam kung dahil ba maliit lang 'yung wings eh hindi sapat 'yun para ma-experience ko ang crunchiness, o dahil nag-take-out kaya pagdating ko sa bahay eh medyo nawala na 'yung pagka-lutong niya. (Pero malapit lang ang bahay namin...) 'Di bale, baka sa susunod kong bili ay crispy crunchy na siya. Yey.

Natutuwa ako sa Manang's Chicken ('yung store mismo) dahil nag-ooffer sila ng extra sauce. At 10 pesos lang. Kaya malalasap mo talaga 'yung lasa ng double fried chicken nila. Actually ('eto na, prangkahan na), parang ordinary lang 'yung lasa ng Manang's Chicken, 'Yun bang pagkakagat mo, masasabi mo na, "Ay, ito na 'yun? Lasang Reyes' Barbecue." (Heto na, naghahanda nang mag-isip ng mga argumento ang mga 'di sang-ayon sa sinabi ko. Wait lang kasi ha, hindi pa ako tapos.) Subali't habang patagal nang patagal, nag-iiba 'yung panlasa ko sa chicken nila. Parang may kakaiba sa sauce, nag-iiba ang lasa nito habang kinakain. Parang may wine na may pagka-garlic din na ewan. Basta ang sarap. Waah gusto ko uli bumili!

All in all, masarap ang Manang's Chicken. Ito 'yung tipong kapag pinasalubong mo sa kapatid mong sosyalin ang taste eh hindi ka mapapahiya. Sa susunod, try ko 'yung chicken cuts naman with extra spicy sauce. :)

Cast of characters

Paulit-ulit na lang. Kanina, nakanood ako ng news sa isang channel. Ayun, nagrereklamo na naman ang mga magulang dahil sa late na pag-anunsyo ng DepEd tungkol sa suspension of classes. Hindi na ako nagulat. Palagi namang ganyan kapag may bagyo eh. Uulan nang pagkalakas-lakas. Magiging masaya ang mga estudyante. Tatamarin nang makinig sa guro at hihintayin na lang ang anunsyo ng DepEd. Mangyayari 'yan hanggang tanghali, dahil mga alas dose pa masususpend ang klase. Tapos sabay-sabay nang susugod ang mga magulang, school service, yaya, at family driver sa mga eskwelahan upang sunduin na ang kanilang mga sundo. Siyempre nandiyan din ang media upang interbyuhin ang mga estudyante't fetchers (fetchers talaga eh). At ayan na, magbubuhos na ng hinanakit at sama ng loob ang mga ito, kesyo ang tagal i-announce ang suspension of classes, ang bagal ng DepEd, ang lakas-lakas na ng ulan pero wala pa ring announcement, blah blah blah.

Kung ako ang estudyante na nasa grade school o high school, maiinis ako. Eh tanghali ba naman i-announce ang suspension of classes! Eh 'di sana nakanood pa ako ng Eat Bulaga o kaya nakabawi sa tulog!

Kung ako ang magulang ng isang estudyanteng nasa grade school o high school, mabubuwisit ako! Eh ang tagal ba naman sabihin ang suspension of classes eh ang lakas-lakas na ng ulan o! Ayan o, bumabaha na o! Nagliliparan na 'yung mga bubong o! At susunduin ko pa 'yung mga anak ko sa eskwelahan o! Hassle, man.

Kung ako ay isang college student, MAAASAR AKO! Eh may bagyo na nga pero hindi kami kasali sa suspension of classes. Unfair! Sabi nga ng iba, ano kami, waterproof? Eh 'di kami na. Kami na ang waterproof! Argh.

Kung ako ang DepEd, maiimbyerna ako. Eh bwisit reklamo kayo nang reklamo, eh kung kayo kaya ang mag-aral at kumilatis sa kasalukuyang weather (takte ang konyo) at magdesisyon kung isu-suspend ang klase o hindi? Mahirap 'yan, I'm telling you. Mahirap mag-deal with (ano ba tagalog nito?) sa isang bagay na unpredictable, alam nyo 'yan! Ayheychu!

Hay. Ipagdasal na lang natin na, sa tuwing may bagyo, maging ligtas tayong lahat.