Araw ng mga Puso: pauso! :P

Ang tagal kong hindi nakapag-post ah. Anyway, happy new year sa inyong lahat! :)

Pebrero na naman. Ang kinatatakutan kong buwan. Nakakainis! Sa buwang ito dapat dinadaos yang mga Halloween-halloween specials eklavu na yan at hindi tuwing Nobyembre! Haha parang ang bitter talaga eh. Sorry naman. Eh sa nalulungkot ako tuwing Pebrero eh, lalo na kapag ika-labing-apat na ng buwan. Hrrr.

May mga palamuting puso na naman sa mga mall. Mga magsyotang magka-holding hands. Mga nagtitinda ng roses sa kalye. Puso, holding hands, rosas--ang kokorni nyo! Echos lang. :)

Subalit, sabi nga nila, patience is a virtue. And love is beautiful. Kaya I entrust to the Lord everything. I trust His perfect plans for me. Kaya sa mga singles diyan, 'wag maging bitter ha! Lalo na tuwing Pebrero! I-enjoy nyo lang ang pagiging single. 'Yung iba ngang may asawa na diyan, pinapangarap bumalik sa pagka-single eh. At kaya naman hindi pa dumadating 'yung "the one" ay dahil siguro hindi ka pa handa, 'di ba? Magpayaman muna tayo habang single pa at wala pang mabigat na obligasyon. Ok?

Pero sana liitan ng mga mall 'yung mga heart decorations nila. Harhar.

Happy Valentine's! <3 <3 <3

Super addicted to Super Junior! :)

It’s official. I’m addicted to Super Junior.

I made a promise to myself that I would be loyal to 2NE1 only, and that I would never EVER be addicted to other K-pop bands’ music. But here I am, spending my time listening to SuJu songs, memorizing the lyrics (thank you, Google), knowing each member’s profile, learning about the subgroups and their songs, reading SJ facts and trivia, saving pictures of them in my Super Junior folder, watching their videos on YouTube, watching their videos on YouTube WHILE imitating their dance steps in the living room, switching channels from MTV to Channel V to tvN to Arirang, making plans on visiting Korea to personally meet them, dreaming of marrying Eunhyuk, etc. Oh well, promises are made to be broken, right?

I actually had been listening to their songs before, but not to the point of getting excited and getting kilig whenever I did so. I did not care if Ryeowook was singing this part, or Kyuhyun was singing that part, etc. I just know that it was Super Junior singing, end of story.

Then Bonamana came. I really loved this song (well, I still love it). I became hooked to it because of Ryeowook. Whenever I watch the music video, I only focused my eyes on Wookie. In their other songs, I could now recognize Ryeowook’s voice. Though I love Bonamana, and Ryeowook and his voice, I could say that I still was not that into Super Junior.

One super happy day, Super Junior launched their latest single, “Mr. Simple”. I was watching tvN when the music video was played. And played. And played again. Even on MTV and Channel V, Mr. Simple was always shown. And I was hooked, not only to the song but to Super Junior, per se. <3

I now understand my classmate who’s a crazy fan of SuJu. Before, whenever she wore her “13elieve in Super Junior” shirt in school, I wanted to point at her shirt, laugh out loud in the corridor, and shake my head in disbelief. Now, I believe I am a much crazier fan than she is. And I want a Super Junior shirt, too. So to those who see or will see Super Junior fans, before you point at them, laugh, and shake your head in disbelief, think twice. You just might be one of us someday. Belat! ;P

Manang's Chicken sa Katipunan (Woot!)

(Note: Hindi ito isang food review na sinulat ng isang batikang food critic. Kaya gagamit ako ng mga salitang gusto ko, ok? Walang basagan ng trip.)


Sa wakas, nakakain na rin ako ng manok na pinagkakaguluhan ng buong bayan, ang Manang's Chicken!

Mabuti na lang at may branch na sila sa Katipunan. Hindi ko na kailangang problemahin pa kung paano ako pupunta sa Mercato o Ortigas para lang makatikim nito. Maliit lang ang tindahan nito sa Burgundy Plaza, tapat ng Ateneo (ay, mahaba pala ang sakop ng Ateneo sa Katipunan, basta igala mo na lang mabuti ang mga mata mo 'pag hahanapin mo 'yung Manang's Chicken). Sa liit ng store nila eh hindi mo aakalaing may second floor pa pala 'yun.

Anyway, nag-take-out ako ng 6-pc wings in original sauce. Php 149 'yan. Saka extra original sauce for 10 pesos. Pag-abot sa akin, susme, ang gaan. Haha! Medyo kinabahan ako kasi baka isang chicken wing lang ang nalagay. Paranoid eh. Well, hindi ko na masyado inintindi 'yung weight dahil excited na 'kong matikman 'yung Manang's Chicken.

Ayun, pag-uwi ko, kinain ko na. Thank you for reading this post. Echos! Masarap naman, malasa RIN 'yung laman, hindi tulad nu'ng sa Bon Chon na balat lang 'yung may lasa. (Pero I still want Bon Chon. 'Yung wallet ko lang 'yung umaayaw. Haha.) Hindi rin dry 'yung chicken, sapat lang sa sauce. At may sesame seeds! Woohoo! I love sesame seeds. Pero ewan ko ha, parang hindi masyadong crispy crunchy 'yung wings na nabili ko. Parang kulang sa pagka-lutong 'yung manok. Hindi ko alam kung dahil ba maliit lang 'yung wings eh hindi sapat 'yun para ma-experience ko ang crunchiness, o dahil nag-take-out kaya pagdating ko sa bahay eh medyo nawala na 'yung pagka-lutong niya. (Pero malapit lang ang bahay namin...) 'Di bale, baka sa susunod kong bili ay crispy crunchy na siya. Yey.

Natutuwa ako sa Manang's Chicken ('yung store mismo) dahil nag-ooffer sila ng extra sauce. At 10 pesos lang. Kaya malalasap mo talaga 'yung lasa ng double fried chicken nila. Actually ('eto na, prangkahan na), parang ordinary lang 'yung lasa ng Manang's Chicken, 'Yun bang pagkakagat mo, masasabi mo na, "Ay, ito na 'yun? Lasang Reyes' Barbecue." (Heto na, naghahanda nang mag-isip ng mga argumento ang mga 'di sang-ayon sa sinabi ko. Wait lang kasi ha, hindi pa ako tapos.) Subali't habang patagal nang patagal, nag-iiba 'yung panlasa ko sa chicken nila. Parang may kakaiba sa sauce, nag-iiba ang lasa nito habang kinakain. Parang may wine na may pagka-garlic din na ewan. Basta ang sarap. Waah gusto ko uli bumili!

All in all, masarap ang Manang's Chicken. Ito 'yung tipong kapag pinasalubong mo sa kapatid mong sosyalin ang taste eh hindi ka mapapahiya. Sa susunod, try ko 'yung chicken cuts naman with extra spicy sauce. :)

Cast of characters

Paulit-ulit na lang. Kanina, nakanood ako ng news sa isang channel. Ayun, nagrereklamo na naman ang mga magulang dahil sa late na pag-anunsyo ng DepEd tungkol sa suspension of classes. Hindi na ako nagulat. Palagi namang ganyan kapag may bagyo eh. Uulan nang pagkalakas-lakas. Magiging masaya ang mga estudyante. Tatamarin nang makinig sa guro at hihintayin na lang ang anunsyo ng DepEd. Mangyayari 'yan hanggang tanghali, dahil mga alas dose pa masususpend ang klase. Tapos sabay-sabay nang susugod ang mga magulang, school service, yaya, at family driver sa mga eskwelahan upang sunduin na ang kanilang mga sundo. Siyempre nandiyan din ang media upang interbyuhin ang mga estudyante't fetchers (fetchers talaga eh). At ayan na, magbubuhos na ng hinanakit at sama ng loob ang mga ito, kesyo ang tagal i-announce ang suspension of classes, ang bagal ng DepEd, ang lakas-lakas na ng ulan pero wala pa ring announcement, blah blah blah.

Kung ako ang estudyante na nasa grade school o high school, maiinis ako. Eh tanghali ba naman i-announce ang suspension of classes! Eh 'di sana nakanood pa ako ng Eat Bulaga o kaya nakabawi sa tulog!

Kung ako ang magulang ng isang estudyanteng nasa grade school o high school, mabubuwisit ako! Eh ang tagal ba naman sabihin ang suspension of classes eh ang lakas-lakas na ng ulan o! Ayan o, bumabaha na o! Nagliliparan na 'yung mga bubong o! At susunduin ko pa 'yung mga anak ko sa eskwelahan o! Hassle, man.

Kung ako ay isang college student, MAAASAR AKO! Eh may bagyo na nga pero hindi kami kasali sa suspension of classes. Unfair! Sabi nga ng iba, ano kami, waterproof? Eh 'di kami na. Kami na ang waterproof! Argh.

Kung ako ang DepEd, maiimbyerna ako. Eh bwisit reklamo kayo nang reklamo, eh kung kayo kaya ang mag-aral at kumilatis sa kasalukuyang weather (takte ang konyo) at magdesisyon kung isu-suspend ang klase o hindi? Mahirap 'yan, I'm telling you. Mahirap mag-deal with (ano ba tagalog nito?) sa isang bagay na unpredictable, alam nyo 'yan! Ayheychu!

Hay. Ipagdasal na lang natin na, sa tuwing may bagyo, maging ligtas tayong lahat.

Comfort Zone

Hindi ako pumasok kanina sa school. Hindi dahil sa sumama ako sa Mendiola, kundi dahil tinamad lang akong pumasok.

Alam ko, alam ko. Napakababaw na dahilan 'yun. At marahil nakakainsulto sa ibang mga estudyanteng walang panghihinayang lumiban ng klase para lamang ipaglaban ang budget ng state universities. Inaamin ko naman eh, wala akong hilig magsasama sa mga rally. Inaamin ko, hinding-hindi ako magwo-walk-out sa mga klase ko dahil ayaw kong maka-miss ng lesson sa mga asignatura ko. Inaamin ko, kapag may mga estudyanteng pumapasok sa klasrum namin upang manghikayat na ipaglaban ang ganito, ganyan, hindi ako nakikinig dahil iniisip ko kung paano ko gagawin 'yung lab exercise namin sa major. O kaya kung ano ang kakainin ko kapag free time ko na. Inaamin ko, hindi ko iniintindi 'yung mga isyu na pinaglalaban ng mga kapwa ko mag-aaral dahil mas concerned ako sa progreso ng career ni Coco Martin. O kaya ng mga nangyayari sa mga paborito kong Kpop groups.

Oo na, isa na akong walang pakialam na iskolar ng bayan. Pero may aaminin pa ako: mabigat sa loob ko ang hindi man lang maging isang matapang na iskolar ng bayan. Pero sa kabila nito, hindi ko talaga kaya ang pumunta sa kalye at doon lumaban, sumigaw, o mag-planking. Duwag ako. Takot. Doon sa pamosong cheer na "Matatapang! Matatalino!", kalahati lang niyan ang mayroon ako. At alam mo na siguro kung alin diyan ang meron at wala ako.

Pasensya na, Pilipinas...

Toner at Langis

Ang bad trip lang. May oil na ingredient 'yung nabili kong facial toner! Talk about argh.

As if naman may pakialam ka, 'di ba? Wala lang, gusto ko lang i-post 'yung tungkol sa toner ko. Blog ko naman 'to kaya 'wag ka nang umangal. Nang-away eh. Haha. Sorry naman.

Anyway, balik sa kwento ko, ayun nga, may "hydrogenated castor oil" 'yung bagong bili kong toner. Nagsasawa na kasi ako sa dati kong toner kaya naisipan kong sumubok ng ibang brand. At ayun nga, noong binasa ko 'yung ingredient list, may kasama palang castor oil 'yung nabili ko! EH BAWAL NA BAWAL AKONG MAGLALALAGAY NG OIL SA MUKHA! Nakakainis. Nasayang 'yung pera ko. Mahal pa naman 'yung toner na 'yun. Hay.

Ok, so may natutunan ka ba sa kwento ko ngayon? Bukod sa nasayang ang isa o dalawang minuto mo sa pagbasa ng kwento ko tungkol sa toner na may oil, ano pa ang napala mo sa blog post na ito? Hahaha. Wala ka bang maisip? Sige na nga, ako na rin ang magpo-provide ng mga dapat mong natutunan sa post na ito.


<basahin nang malakas> Mga dapat kong na-realize sa pagbasa ng blog post na ito:

1. Bago bumili ng isang produkto, basahin muna ang ingredient list nito. Lalung-lalo na kung ikaw ay may allergy o kaya naman ay may sensitive na balat, dapat ay inaalam muna kung anu-ano ang mga sangkap ng isang produkto upang hindi magsisi sa huli.

2. Kung eengut-engot ka at nakabili ka ng produkto (pagkain man o beauty product) na may sangkap na allergen pala (hindi mo alam kung ano ang allergen? I-google mo na!), huwag manghinayang na itapon ito. O teka, teka, bayolente agad ang reaksyon mo eh. Kung ayaw mong itapon, eh 'di ipamigay mo! O kung beauty product 'yan, gamitin mo na lang sa paa mo. 'Wag nang piliting gamitin 'yung produkto sa mukha mo kung ayaw mong mag-iiiyak habang nagpapakonsulta kay dok.

3. Maging loyal. Hindi lang ito nag-aapply sa mga relasyon, kundi pati na sa mga produktong ginagamit mo. Lalo na sa mga produktong hiyang na hiyang ka. Well, ganyan talaga kapag may allergy at/o sensitive ang balat, hindi pwedeng kung anu-anong produkto ang gamitin.

4. Ang blog post na ito ay tungkol pala sa pagkakaroon ng allergy at/o sensitive na balat. Sorry naman sa mga nagbabasa na walang allergy.


 'Yan lang p0Hwz. Sige, balik ka na uli sa pagsasaing mo. Haha.

Ang Haba ng Hur!

Iisa lang ang sinasabi ng mga hairdresser/haircutter sa akin sa tuwing magpapagupit ako: "ang dry ng buhok mo".

Sa tuwing naririnig ko 'yan, ginagantihan ko na lang sila ng ngiti at minsan nga, tawa. Pero sa loob-loob ko, gusto kong sumagot ng, "o eh ano naman?" sabay dirty finger. Haha. Kasi naman, ayokong pinipintasan ang buhok ko, kahit alam kong totoo ang sinasabi nila.

Oo, inaamin ko, dry nga ang buhok ko. Ang dahilan? Anti-dandruff shampoo. O, o, bago mo isumpa at i-shoot sa basurahan 'yang anti-dandruff shampoo mo, ituloy mo muna ang pagbasa. Hindi ako nagagalit sa anti-dandruff shampoo. Sa katunayan, isa ito sa mga produktong importante sa buhay ko. Nope, hindi ako mabalakubak. Kaya mahal na mahal ko ang anti-dandruff shampoo ay dahil mahal na mahal rin siya ng balat ko. May zinc kasi ang anti-dandruff shampoo. May kakayahan ang zinc upang mapakalma ang balat upang hindi tubuan (masyado) ng tigyawat. O, may natutunan ka ba sa mga pinagsasabi ko ngayon?

Pero sa ngayon, hindi muna ako gumagamit ng anti-dandruff shampoo dahil bagong kulay ang buhok ko. Haha!



Some hair tips (Kainis, feeling beauty blogger! Argh. Pero basahin mo na rin, dagdag-kaalaman din ang mga ito. Haha.):

1. Kung ikaw ay acne-prone, mas mainam kung gagamit ka ng anti-dandruff shampoo dahil ito ay may zinc. (Kumain ka rin kasi ng gulay para 'di masyadong tubuan ng pimples!)

2. Kung kakakulay lang ng buhok mo, HUWAG ka munang gagamit ng anti-dandruff shampoo kung ayaw mong masayang ang binayad mo sa hair colour. Sige ka, baka pagtingin mo, itim na uli ang buhok mo. Gumamit muna ng ibang shampoo (try mo 'yung Clairol Herbal Essences Color Me Happy. Para talaga 'yan sa color-treated hair. Pero pwede na rin 'yung L'Oreal Total Repair, kung ang gusto mo eh iyong madali lang mahanap sa mga groceries).

3. Banlawan nang mabuti ang buhok pagka-shampoo, anti-dandruff shampoo man o hindi. Please, maawa ka sa balat mo.

4. I-apply ang conditioner SA BUHOK LAMANG. Huwag maglagay ng conditioner sa bunbunan kung gusto mong maging dandruff-free at kung gusto mo rin maging maganda ang galaw ng buhok mo. Kung gusto mo lang naman.

5. Ok, so parang hindi pala hair tips 'tong mga pinagsasabi ko. Haha.



Sige, asikasuhin mo na 'yang trabaho mo. Good morning! :)