Job Hunting Tales (Part 2)

May trabaho na ako! Yehey! Thank You, Jesus! :)

Ang dami kong pinagdaanan bago ako nagkaroon ng trabaho. Noong bum pa ako, palagi akong nakatitig sa aking cellphone, inaasam ang tawag mula sa mga kumpanya. Buong araw rin akong nakatambay sa jobstreet.com at nag-aabang ng mga latest job posts. At syempre, hindi mawawala diyan ang pag-attend ko sa mga job interviews. Oo, job interviews: ang pinakanakakapagod, pinaka-nakaka-drain, at pinaka-challenging na activity na ginagawa ng isang unemployed na gustong maging employed!

Noong college student pa lang ako, palagi kong iniisip: pwede bang magkatrabaho nang hindi sumasalang sa interview? Eh kasi naman, mahiyain talaga ako pagdating sa ganyan! Hay nako. Speaking confidently IN ENGLISH is not my forte. Kaya nga, sa mga nauna kong interviews Job Hunting Tales Part 1, palagi akong pumapalpak. Argh.

Naalala ko tuloy 'yung napuntahan kong interview dati. Eh di usap-usap kami ng HR. Tapos habang nag-uusap kami, napansin ko, nagdo-drawing siya sa application form ko ng downward arrows in red ink habang nagsasalita ako. Downward arrows. In red ink. Tapos dinidiinan pa niya 'yung pagka-drawing niya. @#$%! Ano 'yun?! Ano problema niya? Binubully ba siya noong bata pa siya? Panira ng araw. Kakainis yung HR na yun! Booo!

May pinuntahan din akong interview dati sa may Ortigas. Habang nagsasalita ako, bigla ba namang humikab 'yung HR! Medyo nawala ako sa pagsasalita pero naagapan ko naman. Takte 'yun. Kung maka-distract eh. Hay. Hahaha.

Ganyan ba talaga mga HR? Anong mundo meron sila? Para silang mga hari at reyna na kailangang pasayahin. Hmm, parang gusto ko na ring mag-HR ah. Pero not now. Or maybe, never. Masaya na ako sa field na napasok ko ngayon! :D

Good luck and God bless sa mga naghahanap ng trabaho ngayon! Just trust in the great, great power of the Lord! :)

Job Hunting Tales (Part 1)

Ok. So I failed four (Yes, four. Apat. 넷.) INITIAL job interviews already. Initial pa lang 'yan ha. Hindi man lang ako nakalagpas-lagpas sa stage na 'yan. How frustrating.

Ewan ko ba, ano bang meron 'pag nagsasalita ako? Tanggap ko kung failed ako sa first interview dahil hindi naman talaga ako handa noong pumunta ako doon, pero pati ba naman 'yung mga sumunod? This is so alarming. Argh.

Why do I have to experience this kind of pain? Why? Huhu. Ang hirap pala talagang maghanap ng trabaho.

Sobrang nate-test 'yung faith ko sa Diyos. Ang sabi, kasalanan ang mag-worry. But I can't help it. 'Yung iba kong batchmates, may mga trabaho na. Ang lalaki pa ng sweldo. Samantalang ako, 'eto, kain-tulog sa bahay. Nahihiya na nga ako sa mga magulang ko eh! Sigh. :(

Pero sabi nga ng Diyos, "Do not worry about your life, what you will eat; nor about the body, what you will put on," (Luke 12:22). Alam ko naman na may maganda at perpektong plano Siya sa buhay ko kaya ako hindi pumasa sa apat na initial interviews ko. Sabagay, 'yung isang company na tumawag sa 'kin, sobrang against ako sa product nila. Kung nakapasa siguro ako dun, malamang maging ambassador pa nila ako. Nyay.

The Lord is our Omnipotent God. Alam kong hindi Niya ako pababayaan. I just have to trust His great, great Power and put my faith in Him.

<3

Happy Saengil! :)

오늘은 소녀시대 임윤아 생일이에요. 생일 축하합니다, 임윤아!

:)

Of Blue and Rainy Days

Buwan na ng Mayo ngayon. At nagsisimula nang umulan-ulan. Ang perfect na theme song para sa ganitong panahon? "Blue" by BIGBANG. Wooot! Tungkol sa breakup ang awiting ito (Awitin. May gumagamit pa ba ng salitang ito? Hahaha), pero bagay na bagay ang melody nito sa pagbuhos ng ulan mula sa makulimlim na langit. Kasama ang isang tasang kape at blueberry muffin (pwede rin banana muffin haha), masarap makinig sa "Blue" ng BIGBANG. :)

What sunflowers mean to me :)

Finally.

Thank You, Jesus, for making me graduate! Though I spent six years in college, I know that it is part of Your perfect plans for me. Thank You, Jesus, for making my college life very joyful and blessed. Amen.

:)

Wintermelon = Kundol :)

Hindi ako makapaniwala! Ang Wintermelon na kinababaliwan ng lahat na flavor ng milk tea ay KUNDOL pala! Nalaman ko 'yan nu'ng nanood ako kanina ng "Ang Pinaka" sa GMA News TV. My gosh.

Gulat na gulat eh. Sorry naman. Eh akala ko naman kung anong prutas 'yang wintermelon na 'yan. Akala ko gintong bunga na tumutubo sa puno sa ibang bansa. 'Yun pala, kundol 'yun! Ibig sabihin, noong bata pa pala ako naka-encounter ng wintermelon na 'yan! Noong maliit kasi ako, bumibili nanay ko ng kundol na binalot sa asukal--ewan kung anong tawag dun. Basta parang candied kundol. Masarap 'yun, actually. Pero ngayon, parang hindi na 'ko nakakakita ng ganyan sa merkado. Bakit kaya?

Natatawa lang din ako dahil kasama pa sa "Bahay Kubo" ang kundol ('di ba ganito 'yun: "KUNDOL, patola, upo't kalabasa, at saka mayro'n pang labanos mustasa..."), tapos kung maka-image naman 'yang wintermelon sa mga milk tea shops, akala mo bunga na inangkat pa mula sa mararangyang bansa. Eh 'yun pala, talagang parte na ng pagkatao natin ang wintermelon. Maliliit pa lang tayo, binibigkas na natin ang wintermelon dahil sa kantang "Bahay Kubo". Maliliit pa lang tayo, nakakain na tayo ng wintermelon dahil sa binibiling candied kundol ng mga nanay natin.

Iniisip ko, bakit nga ba ang daming sumasamba sa wintermelon milk tea? Oo, masarap siya. Nakaka-relax nga 'yung lasa eh. Refreshing, kumbaga. Pero kaya naman kasi marami ring bumibilib sa wintermelon milk tea na 'yan ay dahil tinatakan siya bilang isang dayuhang produkto. Imported, sa madaling salita. Hindi kataka-takang marami, lalo na ang mga kabataan, ang bibili at iinom niyan dahil "hindi lokal na produkto" 'yan. Eh paano kaya kung "Kundol milk tea" ang pagka-brand sa wintermelon milk tea? Ganun pa rin kaya kainit ang pagtangkilik ng mga tao sa inumin na 'yan?

Hindi ko sinisiraan ang wintermelon milk tea. Sige, uminom lang tayo nang uminom niyan. Masarap uminom ng wintermelon milk tea lalo na ngayong summer. Pero 'wag tayong pabubulag sa konsepto na lokal = baduy, jologs, pang-mahirap. At 'wag ring kalilimutan na ang wintermelon ay kundol! :)

Happy summer! :)

Time Machine

Minsan ba, naisip mong sana, may time machine talaga dito sa mundo?

Ngayong mga oras na ito, iniisip kong sana totoo na lang ang time machine. At si Doraemon. Para mabalikan ko ang nakaraan at maitama ang mga pangyayari! Argh! Kasi ba naman, na-miss ko 'yung isang event na required kong panoorin para sa PE ko na Cheerleading. As in nalaman ko lang 'yung date ng event dalawang oras ang nakalipas pagkatapos ng event. Naiinis ako! Wala akong ibang masisi kundi ang sarili ko. Which is making me want to smash the windows of my room right now. Ugh I feel sick.

Kung may time machine lang talaga, babalikan ko ang Friday last week. Tapos 'pag nasa Friday na ako, pupuntahan ko 'yung gym para i-check 'yung date ng event na dapat kong panoorin. Waaah! I hate myself. Sana halaman na lang ako. Hahaha.

Kaya ako namomroblema nang ganito ay dahil GRADUATING ako! Hindi ko pwedeng ibagsak 'tong PE ko. No way! Bibingo na talaga ako sa mga magulang ko. :(

Kaya nga humihingi ako ng lakas mula sa Diyos. He is our Omnipotent God. Kaya nga nagtitiwala ako sa kabutihan at kapangyarihan Niya. 'Di ba nga, hindi naman Siya magbibigay ng problema na hindi natin kakayanin? Alam kong may gustong iparating at iturong napakagandang bagay ang Lord sa akin. So right now, I am declaring, "Malalagpasan ko itong problema ko, in the Holy Name of Jesus!" :)

I love You, Jesus, my Savior and my Strength! :)